សេចក្ដីដកស្រង់ សារជាសម្លេង ស្តីពីការផ្ទុះឡើងនូវការឆ្លងជំងឺកូវីដ-១៩ ក្នុងប្រទេសថៃ និងការប្រុងប្រៀបវិធានការបង្ការការឆ្លងចូលសហគមន៍នៅកម្ពុជា

ព្រះករុណាខ្ញុំសូមថ្វាយបង្គំព្រះថេរានុត្ថេរៈគ្រប់ព្រះអង្គជាទីសក្ការៈ, បងប្អូនជនរួមជាតិជាទីគោរពស្រឡាញ់, ថ្ងៃនេះគឺ ខ្ញុំព្រះករុណាខ្ញុំមានសារបន្ទាន់សម្រាប់ប្រគេនជូនចំពោះព្រះសង្ឃគ្រប់ព្រះអង្គ និងបងប្អូនជនរួមជាតិទាក់ទងនឹងការផ្ទុះឡើងនូវជំងឺឆ្លងកូវីដ-១៩ ក្នុងសហគមន៍ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រថៃ ដែលគិតមកដល់ពេលនេះ គឺមានចំនួន ៥៧៦ នាក់ តែក្នុងរយៈពេល ១ ថ្ងៃ ហើយនៅក្នុងតំបន់មួយ។ សភាពការណ៍ នៅប្រទេសថៃនេះមិនជាធ្ងន់ធ្ងរទេ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងប្រជាជនដែលមានរហូតទៅដល់ជាង ៦០ លាននាក់ ប៉ុន្តែហេតុការណ៍នេះបានមកកើតជាបញ្ហាចិត្តសាស្ត្រ បង្កការភ័យខ្លាចដល់កម្មករ ជាពិសេសដល់គ្រួសារកម្មករ/ការិនីយើង ដែលកំពុងធ្វើការនៅប្រទេសថៃ។ សូមបងប្អូនកម្មករ/ការិនី ការពារខ្លួននៅនឹងកន្លែង ទុកចិត្តលើការដោះស្រាយនៃរាជរដ្ឋាភិបាលថៃ ក្នុងសភាពការណ៍បែបនេះខ្ញុំព្រះករុណាខ្ញុំសូមធ្វើការអំពាវនាវចំពោះបងប្អូនកម្មករ/ការិនី ដែលកំពុងធ្វើការក្នុងប្រទេសថៃ សូមទុកចិត្តចំពោះរាជរដ្ឋាភិបាលថៃ ដែលនឹងគ្រប់គ្រងនូវសភាពការណ៍នេះ។ រឿងនេះគឺព្រះរាជាណាចក្រថៃ ក៏មានបទពិសោធន៍ក្នុងការគ្រប់គ្រងសភាពការណ៍កាលពីពេលមុន ដែលមកដល់ពេលនេះគឺប្រទេសថៃទើបតែមានមនុស្សឆ្លង ៤៩០៧ នាក់ ហើយអ្នកស្លាប់មានត្រឹមតែ ៦០ នាក់តែប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចចាត់ថាជាប្រទេសដែលគ្រប់គ្រងបានល្អ។ សង្ឃឹមថា បងប្អូនកម្មករ/ការិនីរបស់យើង ដែលធ្វើការក្នុងប្រទេសថៃ ជឿទុកចិត្តលើសមត្ថភាពនៃការដោះស្រាយរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលថៃ របស់សមត្ថកិច្ចពាក់ព័ន្ធរបស់ថៃ ដែលធ្វើការនៅទីនោះ។ (បងប្អូន)មិនគួររត់ចាកចេញពីប្រទេសថៃក្នុងពេលដែលថៃមានការលំបាក ដូចដែលខ្ញុំព្រះករុណាខ្ញុំធ្លាប់បាននិយាយហើយថា ស្រឡាញ់គ្នាក្នុងគ្រាក្រ ស្គាល់មិត្តល្អក្នុងគ្រាលំបាក។ ដូច្នេះ យើងគួរតែស្ថិតនៅទីនោះ ម្ខាងគឺដើម្បីការពារខ្លួននៅនឹងកន្លែង ដោយមានការការពារជាចាំបាច់ពីសំណាក់រាជរដ្ឋាភិបាលថៃ ផ្តល់នូវលទ្ធភាពក្នុងការការពារខ្លួន និងមួយផ្នែកទៀតចៀសវាងនូវការវិលត្រឡប់…

Details

សេចក្តីដកស្រង់ប្រសាសន៍ សួរសុខទុក្ខប្រជាពលរដ្ឋរងផលប៉ះពាល់ពីទឹកជំនន់ ទីតាំងទី ២ ក្រុងប៉ោយប៉ែត

រយៈពេល ៨ ខែ បានមកជួបគ្នាម្ដងទៀត ថ្ងៃនេះ​ ខ្ញុំពិតជាមានការរីករាយ បើទោះបីថាមានការលំបាកដោយសារទឹកជំនន់យាយី ប៉ុន្តែការរីករាយរបស់ខ្ញុំ គឺបានមកជួបជុំជាមួយបងប្អូនជនរួមជាតិកំពុងទទួលរងនូវផលប៉ះពាល់ ដើម្បីបានបំពេញកាតព្វ​កិច្ចក្នុងឋានៈជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ និងក្នុងឋានៈជាអ្នករួមសុខរួមទុក្ខជាមួយនឹងប្រជាជនកម្ពុជារយៈពេលជាង ៤១ ឆ្នាំរួចមកហើយ។ ខ្ញុំសុំអភ័យទោសពីសំណាក់បងប្អូនទាំងអស់ចំពោះការរង់ចាំយូរ ដោយ​សារមុនពេលដែលខ្ញុំមកដល់ទីនេះ ខ្ញុំត្រូវទៅស្រុកថ្មពួក ដើម្បីចែកជូនប្រជាពលរដ្ឋនៅស្រុកថ្មពួកចំនួន ៥០០០ គ្រួសារ។ ដូច្នេះ ធ្វើឱ្យបងប្អូនដែលរង់ចាំនៅទីនេះមានការលំបាក។ ខ្ញុំគិតថា ការលំបាកនេះប្រហែលជាមិនលំបាកដូចទឹកលិចពេលកន្លងទៅនោះទេ។ ម្ខាងទៀត យើងបានជួបគ្នាឡើងវិញ បន្ទាប់ពីខែកុម្ភៈ កាលពីពេលនោះខ្ញុំមកសម្ពោធផ្លូវលេខ ៥៨ ប្រហែលជាមានបងប្អូនមួយចំនួនក៏បានជួបជុំចូលរួមក្នុងពិធីសម្ពោធផ្លូវនោះដែរ។ អញ្ចឹងពីខែកុម្ភៈ មកដល់ពេលនេះ មានរយៈពេល ៨ ខែ ដែលយើងបានជួបជុំគ្នា។ មុននឹងបន្ត ខ្ញុំសូមឆ្លៀតយកឱកាសនេះ ពាំនាំនូវព្រះរាជបណ្ដាំសាកសួរសុខទុក្ខពីព្រះករុណាព្រះមហាក្សត្រ និងសម្ដេចព្រះវររាជមាតាជាតិខ្មែរ ជាទីសក្ការៈ ដែលព្រះអង្គទាំងទ្វេតែងតែយកព្រះទ័យទុកដាក់ចំពោះសុខទុក្ខរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរបស់យើង។ ជំនន់បន្ទាយមានជ័យធំលើសកម្រិតឆ្នាំមុនៗ នៅក្នុងឱកាសនេះផងដែរ អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំអាចចូលរួមរំលែកនូវការលំបាក ជាមួយបងប្អូនទាំងឡាយ ដែលទទួលរងនូវគ្រោះទឹកជំនន់នេះ ដែលស្ថានភាពបែបនេះ វាបានតែងកើតជាបន្តបន្ទាប់នៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ក៏ប៉ុន្តែទំហំនៃការកើតមុនៗ នោះវាតូច។ ឆ្នាំនេះវាមានទំហំធំលើសកម្រិត ហើយដែលទាមទារឱ្យមានអន្តរាគមន៍ដល់ថ្នាក់ជាតិ មិនត្រឹមតែថ្នាក់ជាតិជាស្ថាប័នទេ គឺថ្នាក់ជាតិដែលជាអ្នកគេហៅថា ប្រធាននៃអង្គការនីតិប្រតិបត្តិ…

Details

សារលើហ្វេសប៊ុក ស្តីពី បេសកកម្មសម្ងាត់មួយទៅកាន់ប្រទេសថៃ កាលពីឆ្នាំ ១៩៨៩

រូបថតមួយសន្លឹកនេះ បើពិនិត្យឡើងវិញវាហាក់ដូចជាការផ្សងព្រេងដ៏មានគ្រោះថ្នាក់ តែសម្រាប់ខ្ញុំ និងសហការីគិតថា វាជាមោទនភាព ដែលយើងបានយកជីវិតទៅដូរយកសន្តិភាពសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជា។ មានមនុស្សមិនច្រើនទេ ដែលដឹងរឿងនេះ សូម្បីតែខ្ញុំក៏ទើបរកឃើញរូបថតមួយសន្លឹក ដែលអតីតអ្នកកាសែតជនជាតិបែលហ្ស៊ិកបានប្រគល់អោយខ្ញុំកាលពីថ្ងៃអាទិត្យនេះដែរ។ ថ្ងៃ ១៩ កញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៨៩ ខ្ញុំ និងប្រតិភូ បានធ្វើដំណើរជាសម្ងាត់ទៅកាន់ប្រទេសថៃដោយឆ្លងកាត់ស្ពានតាមផ្លូវរថភ្លើងនៅប៉ោយប៉ែត ដែលពេលនោះសងខាងផ្លូវ ទាំងខាងកម្ពុជា ទាំងខាងថៃសុទ្ធតែជាចំការមីន។ ជាងនេះទៅទៀត នៅសងខាងផ្លូវប្រមាណ ១ គីឡូម៉ែត្រ គឺមានកងទ័ពត្រីភាគីចាំវាយប្រហារគ្រប់ពេលមកលើកងទ័ពរដ្ឋកម្ពុជា ដែលនៅឈរជើងតាមផ្លូវជាតិលេខ ៥។ ប៉ោយប៉ែតពេលនោះមានផ្ទះបែកបាក់តែមួយខ្នងនៅក្បាលស្ពានខាងកម្ពុជា ក្រៅពីនោះគឺសុទ្ធតែព្រៃត្រែង។ យើងឆ្លងព្រំដែននៅម៉ោងប្រមាណ ២ រសៀល ដោយមិនទាន់ទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់នៅឡើយ។ អ្នករួមដំណើរជាមួយខ្ញុំឆ្លងកាត់ស្ពាននេះមាន សម្តេច ទៀ បាញ់ ឯកឧត្តម ចម ប្រសិទ្ធ ឯកឧត្តម ចាន់ អ៊ាន ឯកឧត្តម ខាំពូន កែវមុនី និងឧត្តមសេនីយ ឡុង សុភាព ដែលពេលនោះកាន់មុខតំណែងជាមេបញ្ជការយោធភូមិភាគិទី ៤ ដឹកនាំកម្លាំងការពារដំណើររបស់ខ្ញុំ (ឡុង សុភាព…

Details